modernisme

Ik vind het de moeite, de tentoonstelling.

MSK

Alleen al voor Schmalzigeug, bijvoorbeeld:

ik vind dat schoon

Of Pierre-Louis Flouquet. En vele anderen.

En ik weet nu eindelijk dat Floris Jespers nog iets anders dan het kopen van een naaimasjien heeft gepresteerd. ’t Is erg.

In musea doe ik geregeld de woonkamerproef:

Zou ik dit in mijn living durven hangen?

Bij deze tentoonstelling zijn er weinig schilderijen waar ik niet onmiddellijk “Het zal wel zijn” heb geantwoord. (aan mijn ingebeelde museumpartner)

Advertenties

toverdroom

Gisteren. Ik dek de kinderen nog eens toe.
(altijd, elke nacht, anders kan ik niet gaan slapen)

Onder het deken zie ik iets blinken. Zita ligt volledig uitgedost in het veel te warme kleed van Sneeuwwitje, daar heeft ze dan nog haar slaapkleren onder. Klam van het zweet.

Die ochtend, aan het ontbijt:

“Zita, ik heb vannacht uw kleed van Sneeuwwitje uitgedaan…”

(betrapt) (kijkt weg)

(herpakt zich)
“Ah, ja, ik had een ‘toverdroom’. Ik droomde over Sneeuwwitje, daarom heb ik geslapen met het kleed van Sneeuwwitje.”

(haalt haar schouders op)
(verdiept zich verder in de ontbijtgranen)

kariatiden

Man, zo verschieten!

Kariatiden

En ik maar sparen voor een reis naar Athene om daar de Kariatiden van het Erechtheion te gaan bewonderen. Blijken er ook gewoon Kariatiden in Gent te staan, in de Vlaanderenstraat dan nog.

(toegegeven: het origineel heeft ook wel iets)

Sinds ik naar gebouwen loop te kijken, in plaats van er alleen maar voorbij te fietsen, ben ik al een paar keer over mijn eigen voeten gestruikeld, ’t is ook niet alles.

kruiswoordraadsels

Ik vind dat een subliem idee van de juf: bij elk hoofdstuk krijgen we een kruiswoordraadsel.

Studeren en toch ontspannen. De max!

kruiswoordraadsels

Mijn jarenlange training in de zaterdagse Zweedse puzzel van De Morgen heeft zijn effect niet gemist… “zuilengang — vier letters: STOA! Hoera!”

(alle andere termen heb ik moeten opzoeken in de cursus)

bande dessinée

Er bestaat niets schoner in deze wereld: de lichtjes in haar ogen tijdens die ene seconde voorafgaand aan een nieuw meesterplan. Meestal komt zo’n idee op een iets minder gelegen moment: als ze moet vertrekken naar school, als het bedtijd is.

Dan staart ze in het diepe oneindige:

“(staart)”

Dan straalt ze:

“(straalt)”
(dat bedoel ik dus)

Dan schreeuwt ze:

“Ik ga een stripverhaal maken van Nils Holgersson!”

Maar in haar onstuitbare drang om zo snel mogelijk het verhaal neer te schrijven — dat duurde minder dan een kwartier — was ze de tekeningen vergeten, dat kan gebeuren.

Er zit nu niks anders op dan zich te wijden aan de kunst van de boekverluchting.

verhaal

verhaal

verhaal

verhaal

frot frat friet

Ik denk dat het begonnen is met Femke in 2011. Dan was er Fabian — 2012 — en dan wist ze het wel zeker. Lena wil graag ons land vertegenwoordigen op Junior Eurosong.

De VRT stopt ermee, dat vindt Lena een detail. En ze kent de voorwaarden: het lied moet in je eigen taal en moet helemaal zelf geschreven zijn.

frot frat friet

Ik weet niet of Eurovision dit niveau wel aankan.

Vooral het maken van een videoclip ziet ze heel goed zitten.
Want dan mag ze opnieuw naar het atomium.

boterhammen in de stad

Ik vergeet keer op keer dat ik sinds de grote verhuis dit schooljaar zo goed als in het historische Gent werk. En dat ik eigenlijk mijn fiets niet meer nodig heb om te gaan lunchen in het centrum van de schoonste stad ter wereld.

Tegen de tijd dat ik mijn fiets veilig geparkeerd heb, zou ik er al te voet geweest zijn. Want 2 kaaien verder — Sint-Antoniuskaai > Lievekaai — ligt het Gewad en daar hoor je de camera’s al klikken van de Gravensteenbezoekers.

gewad

Hoop en al is dat 10 minuten wandelen, bovendien aangenamer dan 3 minuten dokkeren op onbefietsbare kasseien.

Als ik in de namiddag moet lesgeven, dan is een lunchwandeling de beste manier om het hoofd vrij te maken, dat is altijd zo geweest. Maar nu heeft het hoofd daar plots problemen mee.

Het is allemaal de fout van mijn docente kunstgeschiedenis.
Maar dat ga ik later eens uitleggen, ik ben moe.