alleen de doden en de dwazen veranderen nooit van mening

Vanavond zal rood-groen haar nipte meerderheid in de Gentse gemeenteraad gebruiken om het hoofddoekenverbod-in-publieke-functies opnieuw af te schaffen.

Dat verbod werd op 26 november 2007 ingevoerd dankzij een wisselmeerderheid van Open VLD, N-VA, Vlaams Belang en CD&V. (alleen zuster Monica mocht zich toen ‘onthouden’)

Ik schreef op 10 november 2007 een duidelijke stellingname tegen het hoofddoekenverbod. We zijn bijna 6 jaar later en ik volg nog steeds een groot deel van mijn eigen argumentatie. Maar…

Toch is de voorbije 6 jaar mijn begrip voor voorstanders van het hoofddoekenverbod-in-publieke-functies eerder toegenomen dan afgenomen. Omdat hun argumentatie intelligent is? Soms. Maar vooral omdat de moslimgemeenschap in Gent de voorbije 6 jaar niet is geëvolueerd (zoals ik dacht dat ze zou evolueren). En dus begin ik serieus te twijfelen, ik heb twee meningen.

Mening 1. Ik ben tegen vestimentaire code, uit principe.

Op dinsdag 1 september 1998 zei mijn nieuwe werkgever dat hij liever geen jeans ziet op het werk. Op woensdag 2 september ging ik twee identieke katoenen broeken kopen en met die twee broeken heb ik een heel schooljaar lesgegeven. 10 maanden op de rand van een depressie. Toen ik op woensdag 30 juni 1999 voor de laatste keer wegreed uit Deinze, naar mijn zolderkamertje in de Ottogracht, heb ik de onderwerping afgezworen. Ik besliste op die dag om te solliciteren voor een job waar ik mezelf mag zijn, wat dat ook zou mogen betekenen. Die beslissing heeft mijn leven gered, denk ik. Niet dat het iets met kleren te maken heeft maar het heeft ook iets met kleren te maken.

Mening 2. Ik ben voor vestimentaire code, uit principe.

Het is u misschien al opgevallen: ik heb een serieus probleem met religie. Ik heb geen probleem met hoofddoeken — dat zou overigens vrij belachelijk zijn: ik zie elke dag meer hoofddoeken dan de gemiddelde Gentenaar in een heel jaar. Maar simpelweg: ik geloof u niet, lieve mevrouwen van ‘Baas Over Eigen Hoofd’. Ik vind het zelfs intellectueel oneerlijk om een aantal vrouwen dat beweert uit eigen keuze een hoofddoek te dragen, te gebruiken als pars pro toto voor honderdduizenden onderdrukte vrouwen die geen stem hebben.

Het artikel van Dirk Verhofstadt vandaag in De Morgen is een sterk betoog. Al vind ik het wel iets te dramatisch: ik geloof bijvoorbeeld niet dat de afschaffing “een dijkbreuk is waarin gelovigen steeds meer uitzonderingen en speciale behandelingen zullen vragen in naam van God”. Zo’n vaart zal het heus niet lopen.

De visie van Etienne Vermeersch over het hoofddoekenverbod is ook duidelijk. En ik volg zijn kritiek op de schizofrenie van de socialisten (op dit thema).

On a related note, misschien moet Pascal Smet maar eens werk maken van een Derde Schoolstrijd, hij is daar de geknipte man voor. En dan zouden we meteen weten of de houding van de socialisten t.o.v. religie-in-publieke-functies de voorbije 60 jaar veranderd is of niet, in de jaren ’50 probeerden socialisten en liberalen tevergeefs de subsidies voor katholieke scholen af te bouwen en een groot aantal bestaande katholieke scholen te vervangen door rijksscholen, om precies dezelfde reden als waarom de voorstanders van het huidige hoofddoekenverbod nu tegen de socialisten zijn. Het kan verkeren.

Enfin, ik weet het niet meer.

Update: ook Tessa Vermeiren zegt wijze dingen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s