moe maar voldaan

De valies uitgepakt: haar kleren — in doorschijnende zakjes gelabeld per dag — zaten nog netjes ingepakt, onaangeroerd. Haar enveloppen en adres-etiketten voor familie en het geld voor kaartjes en het geld voor de dagtocht: allemaal nog netjes ingepakt :-)

terug van bivak

Ze is moe. De grote verhalen krijgen we morgen wel.

terug van bivak

En als alles volgens plan verloopt, dan hebben wij volgend jaar 2 pinkels op bivak. 7 dagen kinderloos. Wat gaat dat geven, wat gaat dat geven?

Advertenties

nog negenentachtig lange uren

Al 3 dagen sta ik ’s avonds in het deurgat te turen naar de ondraaglijke lichtheid van een lege slaapkamer.

afscheid

Laat ons hopen dat het is omdat het de eerste keer is, dat wij hier allemaal zo verschrikkelijk ambetant zijn en dat we het op elkaar steken in plaats van gewoon toe te geven dat we Lena missen. Dat we er alles aan doen om maar niet te tonen dat we ongerust zijn omdat we vooral niet ongerust willen zijn.

Nog 89 lange uren.

En dan laat ik ze, voor heel even maar, nooit meer van mijn leven los.

afscheid

op den buiten

Een week gelogeerd in het verre Velzeke.

In ruil moesten we zorgen voor een hoogzwanger koebeest, een pasgeboren ezeltje, een schaap, een hond, een leger haantjes, wat legkippen, kanaries, papegaaien, poezen, een hond, een serre en een gigantische moestuin.

En dus voor de eerste keer sinds mensenheugenis niet elke dag naar de Gentse Feesten. Ook al is het slechts een half uurtje autorijden naar Gent, een mens moet keuzes maken.

Voor wieler-erfgoedliefhebbers: we logeerden tussen Lange Munte en Paddestraat.

Lange Munte

Voor hoeve-erfgoedliefhebbers: dat is naast de Munkboshoeve.

op stap met Cato

Ook al zaten we nog niet in de kern van de Vlaamse Ardennen, de kinderen hebben er wel al een beetje leren klimmen (geduwd worden) en leren afdalen (remmen en gillen).

Nu weten ze tenminste dat ze kuiten hebben.

pauze

Nee, het boerenleven. Ik dacht: misschien. En ook: we smijten ons.

een boer

Marjan

Mira

papegaaien

eigen kweek

Zita en Lena hebben zich geweldig geamuseerd. Maar zij hebben natuurlijk niet ’s avonds laat het kippenhok geheel vosbestendig moeten afsluiten en dan nog het water van de beesten moeten aanvullen of dode kanarie-kuikentjes moeten verwijderen en dat soort dingen.

Enfin, het is afwegen.

Contra. Top 3 van Zeer zeker Niet aan mij besteed:

  • Voortdurend aangevallen worden door vliegen.
  • Kak aan mijn schoenen.
  • Beesten. Uitgezonderd poezen.

Pro. Top 3 van Zeer zeker Wel aan mij besteed:

  • Wonen op een fietskooppuntenroute.
  • Fietsen zonder tramsporen.
  • Fietsen in de Vlaamse Ardennen.

Ik ben maar één keer gaan fietsen zonder de kinderen. Het was een hitte-dag en mijn bidons waren leeg na anderhalf uur, toch nadien nog Berendries en Leberg en Pottenberg en Rekelberg gedaan. En dan teruggefietst en dan de hele nacht hoofdpijn ondanks een intensief rehydrateringsprogramma. Maar wel de max, alleen al daarvoor zou ik er willen wonen. Zonder beesten dan.

Lille (7)

Een mens kan niet alles doen op 24 uren. En ik wilde mij niet haasten.

Niet in Villeneuve-d’Ascq geraakt voor de Brute Kunst en daar heb ik nu al spijt van. Maar wel de tijd genomen om wat door Lille te slenteren en veel interessante dingen te zien.

Potjevleesch.

Lille, potjevleesch

Mitterrand.

Lille, Place François Mitterrand

Een balkon.

Lille, een balkon

Porte de Roubaix.

Lille, Porte de Roubaix

Lilloises.

Lille, Place de la République

Oh, en voor wie in Gent woont en denkt dat Gent een “Roma-probleem” heeft: kom eens naar Rijsel kijken.

Lille, Roma

Roma-kindjes, niet ouder dan Lena, lopen er alleen rond en zoeken naar eten in de vuilbakken. Aan je terrastafel komen ze niet om geld bedelen maar vragen ze om van je glas te mogen drinken. Ik ben er nog altijd niet goed van.

Roubaix

Met dat ik daar dan toch moest zijn, in Frans-Vlaanderen.

Maandagavond (na het bezoek aan Louvre-Lens) ingecheckt in een propere blokkendoos ergens aan de hoogbouwrand van Lille. (ik was er op voorzien want ik had mijn boekentas met ondergoed mee)

’s Morgens een fietsroute naar Roubaix uitgestippeld en dan voor een hele dag een Vélo Blue gehuurd. Ze moesten wel een beetje lachen daar, de compagnons van de plaatselijke geactiveerde jobdingen, aangezien je zowel met de tram als met de metro naar Roubaix kan. “Ja maar, ja maar, en de vélodrome dan?!” riposteerde ik in mijn beste Frans, weetwel-wij-fietsers-onder-elkaar-dacht-ik.

Eén van de drie fietsherstellers wist ongeveer waarover ik het had en heeft het dan uitgelegd aan die 2 andere gasten. En dan moest ik een beetje lachen. (3e of 4e of 5e generatie… maar de koers is de koers is de koers)

Dan de fietstocht via een (meestal) gescheiden fietssnelweg van 15 kilometer. Zonder ribbelstroken. Goed opgewarmd de (oude) velodroom opgereden in het Parc des Sports.

Roubaix, vélodrome

Roubaix, vélodrome

Met zo’n zware stadsfiets geraak je natuurlijk niet omhoog in de steile bochten maar ik heb wel een paar toertjes gedaan om uiteindelijk alleen aan te komen. De eerste achtervolger was een dikke tien minuten achter:

Roubaix, vélodrome

Dan uitgedorst en uitgehongerd en natbezweet naar het zwembad!

Roubaix, La Piscine

Roubaix, La Piscine

Roubaix, La Piscine

(ik was daar de enige die aangepaste kledij droeg)

Geen lelijke stad trouwens, Roubaix.

Roubaix, Grande Place

Roubaix, Tripel Karmeliet

En het Parc de Barbieux is het soort groene long waar het Citadelpark nog een ferme punt aan kan zuigen. (ik had hier iets tussen haakjes geschreven en het dan weer gewist)

Roubaix, Le Parc de Barbieux

Nord-Pas-de-Calais, ik zou er niet met de kinderen op vakantie gaan maar voor een eenzaat die dringend even weg moet om lucht te happen en eventueel graag fietst en musea bezoekt: een aanrader.

Louvre-Lens

Lens, Louvre

Ideaal voor een beginneling kunstgeschiedenis: La galerie du Temps in de centrale hal. Dat lijkt een chaotische chaos maar het is eigenlijk een tijdlijn, ter lering en vermaak.

Lens, Louvre

Vooral bij de sculpturen krijg je een prachtig beeld van de evolutie.
Te beginnen bij deze ondeugende kouros:

Lens, Louvre

Ook de expo van Rubens was zeer de moeite:

Lens, Louvre

En waar ik mij in het Parijse Louvre heb geërgerd aan de ondoordringbare massa die zich vergaapt aan de Mona Lisa, heb ik hier genoten van de rust en de ruimte om La Liberté guidant le peuple te bewonderen:

Lens, Louvre

Overigens geheel onthaast naar ginder getreind.

Gare de Lens

(en dan met de gratis pendelbus naar het museum)

het is zomer

De zomer van 2011 blijft voor ons die zomer dat Zita twee keer voor een week werd opgenomen. De zomer van 2012 zal herinnerd worden als de zomer van de Campylobacter.

Voor de zomer van 2013 wordt het nog even afwachten. Ik hoorde gisteren een domme meneer vertellen dat geluk iets is dat je kan afdwingen, waarmee hij impliciet wilde zeggen dat het Jurgen Van den Broeck zijn eigen fout is dat hij een renner die vóór hem tegen 65 km/u op de grond smakt niet meer kan ontwijken. Sommige mensen zou beter nooit om een mening gevraagd worden, toch niet voor een microfoon.

Enfin, ik doe niks anders dan afdwingen maar ik doe het wellicht fout. Ikzelf ben al een week ziek en Lena moesten we gisteren van knutselkamp halen omdat ze daar aan ’t overgeven was. Waardoor ze niet mee kon naar het baby-ezelbezoek waar ze zo naar uitkeek. Maar dat is het minste, we zijn 24u verder en ze heeft sindsdien al minstens 10 keer gal overgegeven, geen druppel vocht kunnen binnenhouden, ook motilium vliegt er meteen weer uit, dus het wordt spannend. We beginnen nu met anti-uitdrogingsmedicatie: volgens de dokter mag haar toestand tegen 16u niet meer eh… braakliggend zijn. Het kan dus elk moment gaan keren. Of niet. Spannend.

ziek ziek ziek

Een groot geluk dat we morgen nergens naartoe moeten.

Update 10 uren later: het is gekeerd / gevaar geweken / oef!