crashmob ‘ik wil je zien’

Knap!

Advertenties

7 dagen twitter

Precies een week geleden ben ik in Twitter gesprongen.

De trouwe lezer weet dat ik niet aan Facebook ben. Maar als ict-lesgever is dat niet simpel, ik moet bijna wekelijks uit de doeken doen wat Facebook eigenlijk betekent. Ik heb toegang tot een ander account, dat gebruik ik soms om te tonen op het digibord. Voorlopig volstaat dat.

Sinds dit jaar krijg ik in de klas dezelfde vragen over Twitter. In tegenstelling tot Facebook ben ik niet bang van Twitter, dus heb ik een account gemaakt. Ook omdat ik overtuigd ben van de voordelen: zeer gericht op de hoogte blijven + zeer snel delen van info voor een groot publiek. In mijn geval is ‘een groot publiek’ voorlopig 11 19 volgers, dat is al meer volk dan er aan mijn keukentafel kan zitten.

Ik volg nu een honderdtal twitterlingen en dat kan ik nog de baas, 4 dagen op 7. De andere 3 dagen ben ik nauwelijks online, dan spoel ik ’s nachts even door.

De kritiek dat 140 karakters niet voldoende is voor nuance? Ja, die is volkomen terecht. Maar “the medium is the message”, dus Twitter is niet de plaats voor nuance. (al kan je wel linken naar)

Ik vind het bovendien een uitdaging om een boodschap of opmerking te reduceren tot een handvol woorden, het is een leuke oefening.

Is Twitter verslavend? Misschien. Maar ik lust geen chocolade, nu gij.

Hilde Crevits, Minister van Fijnstof

Vóór u wegloopt: het gaat niet over fietsen.

Deze blogpost is de sloef die ik gisteravond naar Terzake heb gegooid.

Wat voorafging: er is een probleem, er staat file.
Wat ook voorafging: het halve land ligt aan een aërosoltoestel.

Mobiliteitsexpert Willy Miermans vandaag in de krant:

“Uiteindelijk zal meer asfalt meer wagens aantrekken en zullen de files toenemen.”

“70 procent van alle verplaatsingen in Brussel is voor een afstand korter dan 15 kilometer. Driekwart daarvan gebeurt met de auto. Het is wraakroepend en eigenlijk om te janken dat velen een uitbreiding vragen en tegelijkertijd denken dat ze dit gedrag kunnen volhouden.”

Het bijsturen van gedrag is volgens mij de essentie van politiek. Dat doet Crevits niet.

Hier nog een kiekje van de zwarte long van Europa.

fijnstof

Excuseer, eigenlijk gaat het ook een beetje over fietsen. Want bij elk antwoord dat Crevits geeft, sluit ze af met de melding dat er ook een tramnetwerk komt, en dat er fietspaden zullen aangelegd worden. Helaas geen flashy computer-animaties over die nieuwe fietspaden (zonder missing links). Ook geen visie over hoe ze de mensen in de rand zal overtuigen om die (virtuele) fietspaden te gebruiken.

Alvast een tip, Mevrouw Crevits. Zes rijstroken uitbreiden naar tien rijstroken, is wellicht niet de beste motivator om mensen op uw nieuwe tramsporen of op uw nieuwe fietspaden te krijgen. Ook de recente beslissing om de fiscale aftrek voor bedrijfswagens gewoon in stand te houden, is niet de allerbeste trigger om mensen te doen nadenken over mobiliteit.

crevits op de fiets

Nacht van de duisternis

Toen ik zaterdagnacht naar huis fietste (van Eksaarde naar Oostakker) ben ik verschillende keren bijna frontaal aangereden door een zot die de Nacht van de duisternis de perfecte aanleiding vond om met verblindende grootlichten in het midden van de weg een straatrace te houden tegen zichzelf.

.

Misschien eerst wat fietspaden aanleggen en dan een nachtje duisternis?
Het ene Leefmilieu is het andere niet.

het spel van de slotenmaker

Eindelijk een keer het Belfort beklommen.

Dat zat zo. De kinderen hadden gisteren (maandag) geen school wegens pedagogische studiedag. En dat trof / treftigde / heeft getroffen, aangezien de maandag toevallig mijn eigen wekelijkse pedagogische studiedag is.

Ik vroeg of ze zin hadden om de Gulden Draak op het Belfort eens van dichterbij te zien. Ze hadden absoluut geen zin. Want die draak zou misschien wel eens levend kunnen zijn. Of wellevend, nog erger.

Enfin, wij naar het Belfort voor het Spel van de Slotenmaker.

Belfort, wachters

in het Belfort

Stadshal

Voor de opdrachten was Zita nog een beetje te jong, dat wist ik op voorhand. Maar voor de bijna-doodervaring boven op de toren van het Belfort was ze perfect op leeftijd: ze heeft namelijk een serieuze hoogtevrees-aanval gekregen. (en dan een half uur onbeweeglijk op een trap gezeten met haar hoofd tussen haar benen)

Doch niks dat niet kon opgelost worden met een warme chocomelk.

Belfort Stadscafé