Hilde Crevits, Minister van Fijnstof

Vóór u wegloopt: het gaat niet over fietsen.

Deze blogpost is de sloef die ik gisteravond naar Terzake heb gegooid.

Wat voorafging: er is een probleem, er staat file.
Wat ook voorafging: het halve land ligt aan een aërosoltoestel.

Mobiliteitsexpert Willy Miermans vandaag in de krant:

“Uiteindelijk zal meer asfalt meer wagens aantrekken en zullen de files toenemen.”

“70 procent van alle verplaatsingen in Brussel is voor een afstand korter dan 15 kilometer. Driekwart daarvan gebeurt met de auto. Het is wraakroepend en eigenlijk om te janken dat velen een uitbreiding vragen en tegelijkertijd denken dat ze dit gedrag kunnen volhouden.”

Het bijsturen van gedrag is volgens mij de essentie van politiek. Dat doet Crevits niet.

Hier nog een kiekje van de zwarte long van Europa.

fijnstof

Excuseer, eigenlijk gaat het ook een beetje over fietsen. Want bij elk antwoord dat Crevits geeft, sluit ze af met de melding dat er ook een tramnetwerk komt, en dat er fietspaden zullen aangelegd worden. Helaas geen flashy computer-animaties over die nieuwe fietspaden (zonder missing links). Ook geen visie over hoe ze de mensen in de rand zal overtuigen om die (virtuele) fietspaden te gebruiken.

Alvast een tip, Mevrouw Crevits. Zes rijstroken uitbreiden naar tien rijstroken, is wellicht niet de beste motivator om mensen op uw nieuwe tramsporen of op uw nieuwe fietspaden te krijgen. Ook de recente beslissing om de fiscale aftrek voor bedrijfswagens gewoon in stand te houden, is niet de allerbeste trigger om mensen te doen nadenken over mobiliteit.

crevits op de fiets

Advertenties

Bel-gi-ë!

“Ik heb getwijfeld over België.
Omdat iedereen daar lacht.”

België

Sinds vrijdag wordt hier trouwens elke dag “Lukaku” gespeeld.
(geen idee wat het inhoudt maar het maakt veel rommel en veel lawaai)

Ze zijn helemaal verkocht.
En ik zit er — *kuch* — voor niets tussen ;-)

Nacht van de duisternis

Toen ik zaterdagnacht naar huis fietste (van Eksaarde naar Oostakker) ben ik verschillende keren bijna frontaal aangereden door een zot die de Nacht van de duisternis de perfecte aanleiding vond om met verblindende grootlichten in het midden van de weg een straatrace te houden tegen zichzelf.

.

Misschien eerst wat fietspaden aanleggen en dan een nachtje duisternis?
Het ene Leefmilieu is het andere niet.

het spel van de slotenmaker

Eindelijk een keer het Belfort beklommen.

Dat zat zo. De kinderen hadden gisteren (maandag) geen school wegens pedagogische studiedag. En dat trof / treftigde / heeft getroffen, aangezien de maandag toevallig mijn eigen wekelijkse pedagogische studiedag is.

Ik vroeg of ze zin hadden om de Gulden Draak op het Belfort eens van dichterbij te zien. Ze hadden absoluut geen zin. Want die draak zou misschien wel eens levend kunnen zijn. Of wellevend, nog erger.

Enfin, wij naar het Belfort voor het Spel van de Slotenmaker.

Belfort, wachters

in het Belfort

Stadshal

Voor de opdrachten was Zita nog een beetje te jong, dat wist ik op voorhand. Maar voor de bijna-doodervaring boven op de toren van het Belfort was ze perfect op leeftijd: ze heeft namelijk een serieuze hoogtevrees-aanval gekregen. (en dan een half uur onbeweeglijk op een trap gezeten met haar hoofd tussen haar benen)

Doch niks dat niet kon opgelost worden met een warme chocomelk.

Belfort Stadscafé