scheppingsverhalen

Scheppingsverhalen, ik ben helemaal verkocht.

Vorige week werd Enoema Elisj verteld in de les, door een verteller die dat speciaal voor ons kwam vertellen.

Ik ben er behoorlijk zeker van dat wie dat verhaal in kleitabletten bijeen heeft gespijkerd, serieus aan de dope heeft gezeten.

Vandaag kregen we één van de Egyptische scheppingsverhalen te horen. Onnavolgbaar gecompliceerd en wacko. Heerlijk!

Maar wat ik opvallend vind, in vergelijking met alle andere scheppingsverhalen, is dat het Hebreeuwse scheppingsverhaal dat wij allemaal kennen (cf. Genesis) onvoorstelbaar kort en fantasieloos en zoutloos is, zeer weinig personages heeft en ook bijzonder weinig sporen van LSD bevat.

Ik ervaar het als kindermishandeling dat wij het in onze schoolloopbaan slechts met Adam en Eva moesten stellen.

Ik wil ze nu echt wel allemaal lezen. Ook die van de Navajo en de Inca en de Maya en de Zulu enzovoort. En ook het Noorse scheppingsverhaal en alle alle andere. Heeft iemand toevallig weet van een goed verzamelboek? Met goed geschreven teksten, dus niet in Wikipedia-modus? En vooral veel smeuïge details? Alstublieft?

Advertenties

dugong de boom

Gisteren, ergens in de walvissenzaal op de vierde verdieping van het Brusselse Museum voor Natuurwetenschappen (aka Dino-museum).

“Papa, kijk! Onze familienaam staat hier!”

doejong van boom

Het bleek een skelet van een Doejong, een Indische Zeekoe.

Dugong Marsa Alam

Anderhalf jaar geleden kwam de Tapir, na een bezoekje aan Pairi Daiza, met stip op de eerste plaats van mijn lijstje van ‘grappige dieren met een zekere cool’ — ja, ik heb een lijstje van ‘grappige dieren met een zekere cool’ — maar die Tapir krijgt nu toch wel hevige concurrentie van de Doejong en dat vindt hij niet zo cool.

Pairi Daiza, tapir

een meid van zes jaar

Zita werd gisteren 6 jaar.

oudjaar

Bij wijze van feestpartij, gingen we naar Pierke.

Zita jarig, Pedrolino

Van alle jarigen, daar in het poppentheater Pedrolino, vond ik Zita de allerjarigste.

Jammer dat ik na het 2e bedrijf moest vertrekken om te gaan werken, want het was spannend. (maar het is naar verluidt toch nog goed gekomen met die ‘Zilveren Zwierbol’)

Kijk, we gaan daar niet onnozel over doen: Zita heeft ons de voorbije weken vooral een pak grijze haren bezorgd, meer wil ik daar niet over zeggen.

Maar we staan minstens even vaak in volle bewondering te staren naar die woeste meid. Een explosieve cocktail van faalangst, twijfels, jaloezie,… maar ook van danspasjes, knuffels, schaterlachjes.

Soms denkt ze dat ze weet waar ze naartoe wil. Meestal niet.

Nieuwpoort, Zita met regenboog

En uiteraard: het lijkt alsof het nog maar eh… een jaar geleden is dat ze 5 jaar of 4 jaar of 3 jaar of 2 jaar of 1 jaar of 0 jaar werd.