die keer met de piano

In mijn ideale wereld is besluitvorming onderhevig aan het momentum — als ik twijfel, neem ik slechte beslissingen. Ik zag op Google+ een buffetpiano passeren, één van het occasionele soort. (Google+, dat is Facebook zonder het gedoe met vrienden)

Wij hebben dan geld gegeven en nu is de piano van ons.

een piano

Als we nu even het historische feit dat ik nooit het beslissende en geniale doelpunt tijdens een Champions League finale zal gescoord hebben buiten beschouwing laten, dan is het feit dat ik nooit een instrument leerde bespelen misschien de grootste frustratie in mijn leven.

Ik heb me als kind ooit ingeschreven voor de muziekschool. Tijdens de allereerste les (notenleer) ben ik van school gestuurd voor iets dat iemand anders gedaan had. Niet dat het een excuus is.

Ik heb een gitaar. Vorig jaar heb ik ze zelfs opnieuw laten besnaren. Maar bij elk akkoord krijg ik de kramp in mijn vingers.

En dus, een piano. Nele kan (een beetje) spelen. De kinderen zijn enthousiast. Ik ben enthousiast. Nu nog laten stemmen en we zijn vertrokken.

2 gedachtes over “die keer met de piano

  1. Oh leuk! Altijd fijn zo’n authentiek geluid in huis, vind ik.
    Hebben jullie al een goede pianostemmer op het oog?
    Wij hebben in het najaar onze piano laten stemmen door Tijn Huylebroeck – iemand die zijn vak echt wel kent.
    Maar wel even wachten voor het stemmen hé? Best een maand of 2-3 om de piano te laten acclimatiseren. Als het in tussentijd een troost mag zijn: wij hebben jarenlang naar een onstembare valse piano geluisterd, en dat went heel snel. :-)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s