8 jaar. zotjes.

Lena werd vandaag 8 jaar.

tafelkampioen

Al 8 jaren dat wij hier The Feast of Saint Patrick vieren.

Gisteren zijn we voor haar verjaardagsfeestje naar Kopergietery geweest, naar de voorstelling ‘Toink’. En die was fantastisch, we hebben er allemaal van genoten.

Als ik het mij goed herinner, dan werd ze vorig jaar al zeven jaar.

7 jaar!

En daarvoor: zes.

taart

En vijf.

Lena is jarig

Vier.

Lena jarig (Lokeren)

Drie.

Lena

Twee.

Nieuwpoort

Een.

Nul.

Advertenties

De Lijn antwoordt

Weet ge nog? Lang geleden: ik was boos op De Lijn.

Samengevat: ik rij mijn fiets kapot doordat er zowel op als naast het fietspad van het Neuseplein geen uitwijkmogelijkheid is om de verputting / verbulting der tramsporen te ontwijken. Foto:

neuseplein sassekaai

Mijn eerste klacht dateert van december november 2013. Omdat De Lijn niets wilde doen en zelfs niet wilde antwoorden, heb ik dan vorige maand zowel de Vlaamse Ombudsdienst als de klachtendienst van De Lijn zelf ingeschakeld. Nu moesten ze wel antwoorden. Maar meer ook niet, dat is duidelijk:

antwoord de lijn

Gelezen?

“Uit ons onderzoek blijkt”, wat zou dat betekenen?

Hebben ze net als ik met hun fiets het fietspad genomen om dan tegen een normale snelheid die bultkorsten te dwarsen? Heeft die fiets dat overleefd? Hadden ze een luier aan om al die blauwe plekken op hun poep te vermijden?

Nee, echt, dat onderzoek, dat moet nogal wat geweest zijn.

Het is eindelijk officieel: De Lijn haat fietsers.
En krijgt daar heel erg veel centen voor.

En hoe zou het nog met de Bataviabrug zijn?

Ach, waar is de tijd dat hier bijna wekelijks iets over de Bataviabrug verscheen.

Ik hou van die brug. En om die reden werd ik 4 jaar geleden geïnterviewd voor het Gentse Stadsmagazine, editie april 2010. (ik ging hier een link plaatsen naar de pdf-versie van dat interview, helaas gaat het online archief maar terug tot januari 2011) (tot zover mijn 5 minuten eeuwige roem)

Ik heb spijt van dat interview. Ook al ben ik supporter van Stad Gent, ik heb me voor dat Stadsmagazine laten misbruiken voor een goednieuws-show, zeker als je dat vandaag zou herlezen.

In juni 2012 werd de brug opgeleverd. Ik heb ze nog 1 maand gebruikt voor woon-werk-verkeer, nadien is onze fabriek verhuisd naar het Rabot en ligt ze buiten mijn route. Ik zou de brug nog kunnen gebruiken om gewoon naar de stad te fietsen.

Zou.

Deze magnifieke fietsbrug is de facto onbruikbaar voor fietsers.
Waarom? Kijkt u even mee:


.
Reeds in 2012 kreeg ik het weinig verlossende antwoord dat er zowel aan de Ham als aan de Doornzelestraat geen fietsoversteek zal komen, staduitwaarts. Zo’n oversteek zou immers te dicht bij een andere oversteek en/of verkeerslichten liggen en dat mag niet.

Maar dat de Doornzelestraat het verlengde van de brug is, een verbindingsweg voor uitgaand fietsverkeer, dat die straat uitkomt op een gevaarlijke bocht van de stadsring, is blijkbaar geen argument. Want in elk antwoord kwamen de woorden “Handelsdokbrug” of “Verapazbrug” naar boven. Vrij vertaald: “Wachten op Godot”.

Die Handelsdokbrug / Verapazbrug had er al 20 jaar moeten zijn. Maar ook volgend jaar en de jaren daarna zal de stadsring nog samenvallen met Dok Noord en Dok Zuid. En dus niet verkeersluw zijn. En dus niet zomaar over te steken zonder gevaar. Dan zwijg ik nog over fietsende kinderen.

Of het wegdek van de Koopvaardijlaan. Dat ligt er al zolang ik me kan herinneren abominabel bij. De oude treinsporen moeten bijvoorbeeld uitgebroken worden. Wedden dat het iets te maken heeft met bevoegdheden. Of Zwarte Piet.

Hoe zou het nog zijn met de Post Plaza?

Dat ik het niet weet, dat ik het niet weet.

Gent, 'Post Plaza'

Het voormalig postgebouw is vorig jaar opnieuw van eigenaar gewisseld. Een vastgoedgroep zou het nu ‘verkaveld’ willen verkopen of verhuren?

Het gebouw werd 16 jaar geleden al van de hand gedaan door de Regie der Posterijen en nadien verbouwd tot een duur winkelcentrum voor mensen die heel graag in een duur winkelcentrum rondlopen. Dat heeft nooit gemarcheerd. (maar laat dat fiasco de projectontwikkelaars niet tegenhouden om een paar honderd meter verder aan de Vrijdagmarkt een nieuw winkelcentrum te bouwen in het hart van de stad, doch dit terzijde)

En dan was er plots luid feestboekgeroep en zo, tegen de leegstand van het postgebouw. En dan was er stilte. En dan kwam vorig jaar het gerucht dat Apple er een Apple Store van zou maken. Och, ze zeggen zo veel.

Ondertussen staat het gebouw al 5 jaar leeg en zie ik hier dagelijks toeristen binnenwandelen en nadien buitenkomen met vreemde ogen.

Gent, Penelope Cruz

Gent, Penelope Cruz

Gelukkig is Penélope Cruz er nog.
Speciaal voor mensen die graag in een leeg winkelcentrum rondlopen.

de koers

Het was 3 jaar geleden dat ik nog eens naar Gent-Gent was gaan kijken.

In 2011 …

Omloop Het Nieuwsblad

… en in 2010 …

Gent-Gent, Omloop Het Volk

… kreeg ik Lena nog mee.

Vandaag had ze niet veel goesting.
En aan Zita moet ik dat zelfs niet vragen. Zita vindt — bij wijze van statement of zo — alles stom wat ik leuk vind.

Maar de koers. Noem mij een willekeurige uitwas van Vlaamsch Volksvermaak en ik haal er mijn neus voor op. Eurosong / Komen Eten / kortingsbonnen / solden / verbouwen / naar de zee rijden / in de file staan / … you name it.

Behalve dan DE KOERS, ik kan daar helemaal in opgaan.

Deze morgen zag ik mensen met pretoogjes. Gewoon, omdat het de eerste koers van het jaar is, ik begrijp dat. De geur van geschoren koerskuiten, het gezang van derailleurs. De papa die “Kijk daar! Tom Boonen!” naar zijn zoontje roept, terwijl hij wijst naar Guillaume Van Keirsbulck.

Heerlijke sfeer, altijd. Nog nooit zag ik de ene supporter een gebaar maken naar de andere supporter. Er is een ongeschreven code bij mensen die naar de koers komen kijken, dat ze nooit boos mogen worden als iemand bier over hun jas morst.

Ik heb vandaag ook mezelf gezien, aan de andere kant van de nadars.

handtekeningen jagen

Radio Nostalgie.

Toen ik thuiskwam ben ik gelijk zot beginnen zoeken in mijn foto-albums van vroeger. Ik vond deze foto van mijn neef en ik, samen met Eddy Planckaert. (1981)

Eddy Planckaert en ik

The times …