waarom ik geen groene jongen ben

Ik stem Groen maar ik ben geen groene jongen.
In mijn doen en laten sta ik er nog héél ver af.

1 voorbeeld. Er is iets dat ik nóg graver vind dan met een fiets rijden en dat is… met de auto rijden. Heerlijk! Aan het stuur van een automobiel voel ik me de koning te rijk. ’s Nachts op de autostrade kilometers cruisen, goeie muziek op de radio. Chris Van den Abeele het nieuws horen lezen, ik zou daar geld voor geven. Het is een plezier maar of het ook een guilty plezier is, daar ben ik nog niet helemaal uit.

Wij hebben een gedeelde auto en doen samen bijna 10.000 kilometer per jaar. Dat zijn 10.000 ongroene benzinekilometers in onze vrije tijd. Misschien kan ik daar tegenover stellen dat ik de voorbije 39 jaar nog maar 3 keer in een vliegtuig heb gezeten. Elke 13 jaar één korte trip met het vliegtuig, ik vermoed dat ik daarmee onder het Vlaams gemiddelde zit.

Dat ik deze verkiezingen voor Groen stem, zou een positieve keuze moeten zijn. Eerlijk: het is dat niet. Door eliminatie kom ik bij Groen uit. Alle programma’s gelezen, alle stemtests afgewerkt. Enkel Groen schiet over, zowel op Vlaams, Federaal als Europees niveau.

Mijn stem is dus zeker, ondanks het feit dat ik in het Groen-programma een handvol punten lees waar ik het maar een beetje mee eens ben. Mijn eigen standpunten over activering, inburgering, sociale zekerheid zijn ongetwijfeld iets minder links dan bij Groen. Samengevat: ik zie de mens in zijn algemeenheid wat minder graag. Ik heb ook (te) weinig compassie met ‘sukkelaars’ die hun eigen situatie reduceren tot heirkracht, zich daar de rest van hun leven in schikken en zich daarin gesteund weten door de regering.

Die groep mensen ontkennen, daar weiger ik aan mee te doen. Misschien ook omdat ik die groep, die minderheid, wellicht beter ken dan de gemiddelde linkse kiezer, dat kan ook. Oh jawel, er zit een Liesbeth Homans in mij, een kleintje. Ik vind dat je pas een eerlijk sociaal beleid kan voeren als je aan elke positieve vorm van activering ook serieuze sancties kan koppelen. En dat vind ik niet voldoende terug bij het programma van Groen. Toch wordt het mijn partij, deze keer.

Eigenlijk begrijp ik zelfs niet hoe iemand die het milieu nog maar een beetje belangrijk vindt, momenteel niet kan uitkomen bij Groen. En verder wil ik mij niet moeien :)

Als de koepel van Vlaamse Milieuverenigingen de verkiezingsprogramma’s doorlicht, dan is dit het resultaat:

bbl

Als het Netwerk Duurzame Mobiliteit de verkiezingsprogramma’s doorlicht, dan is dit het resultaat:

duurzame mobiliteit vk14

2 gedachtes over “waarom ik geen groene jongen ben

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s