Stop daarmee, dat selectief kapotrelativeren van andermans verontwaardiging

Nee echt, stop daarmee.

Voor elke mens die ergens zegt of schrijft dat hij ergens droevig of boos of verontwaardigd over is, zijn er een paar verwaande commentatoren die uw reactie neerhalen, middels een verwijzing naar Syrië of Gaza of ander wereldleed.

“Selectieve verontwaardiging!” schreeuwen ze in koor.

Een Nederlander die de tranen niet kan bedwingen omdat bijna 200 landgenoten ‘collateraal’ gedood werden, wordt belachelijk gemaakt omdat er ook nog andere plaatsen zijn op deze wereld waar mensen al eens dood gaan.

“En ook onschuldig hoor!”
“En veel meer bovendien!”
“En al jaren aan een stuk!”

“En niemand doet iets!”
(ik wel hoor, ik zet het tenminste op Twitter en al)

“En zijn die dan minder waard misschien?! Hé? Hé? Hé?!”

“Ha!”
(heb ik u daar jong)
(kijk eens hoe slim ik ben)

Ik moet er niet van weten, van dit soort selectief kapotrelativeren. En ik walg van het feit dat ze altijd uit dezelfde hoek komen, de hoek die de mijne is, die zogezegd de mijne zou moeten zijn. Progressief? Pluralistisch? Ammehoela: intellectualistisch, dat wel.

[Dat zijn trouwens dezelfde intellectueeldoenders die moord en brand schreeuwen als een journalist iets negatiefs schrijft over Afrikaanse voetballers. Maar als dezelfde journalist eergisteren in zijn column zowat alle Franse wielrenners te kakken zet, impliciet beschuldigt zelfs, dan zwijgen ze. Dan zwijgen wij. Fransen zijn niet allemaal zwart, dus hoe moeten wij dan verontwaardigd zijn?]

Maar waar was ik? Juist: de kapotrelativeerders, ze worden natuurlijk toegejuicht en gedeeld en gefavoriteerd voor zoveel nuchterheid. Want zo zetten wij ons daar op het internet toch maar mooi af tegen u. Gij daar, mediocres.

Ik vind dat zelf ook moeilijk hoor, andermans verdriet of onbegrip.
(vooral als er een god wordt bijgesleurd, dan vind ik u ook dom, heel erg dom)

En zeg nu zelf: verdrietig zijn voor 295 mensen die gedood worden in het luchtverkeer terwijl precies dat luchtverkeer nog steeds een triljoen keer veiliger is dan het verkeer aan de grond. (reken uit: per gereisde kilometer)

Er wordt niet één vlag halfstok gehangen als 295 mensen het leven lieten gedurende 295 opeenvolgende dagen, wel als het slechts één keer om de 295 dagen zou gebeuren.

Zie je wat ik daar deed?
Alles kapotrelativeren!

Makkelijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s