Caledonië

Schotland dus.

Panorama

En zo haalde ik nog nipt mijn quotum van gemiddeld 1 vliegreis per 10 jaar.
We vlogen zowaar over de Ghelamco Arena, kijk:

Ghelamco Arena

Aanleiding voor deze reis naar Schotland was het heuglijke feit dat het precies 15 jaar geleden was dat een groep vrienden voor het eerst op thematische wijze de salontafel deelde met een aantal flessen dringend te ontdekken whisky.

De feestelijke jubileumproeving vond plaats op zaterdag 8 november 2014. In het door God verlaten jeugdcentrum Centre 81 in het dorpje Garelochhead (bij Helensburgh, Argyll). Want jeugd is wat we zijn.

Maar eerst ging het nog vrijdag naar Edinburgh. Wat er mij aan doet denken dat ik graag eens naar Edinburgh zou gaan om — de Ale Houses buiten beschouwing gelaten — ook eens wat van de stad te zien, bijvoorbeeld.

Edinburgh is trouwens een stad waar je de bus neemt als je niet stapt, er is geen ruimte voor andere vormen van transport.

Edinburgh Busses

We reden met 9 manspersonen in een Volkswagen Transporter helemaal westwaarts via Stirling naar Loch Lomond. Wat er mij aan doet denken dat ik graag eens naar Stirling zou gaan om — de parking en het toilet buiten beschouwing gelaten — ook eens wat van Stirling Castle te zien, bijvoorbeeld.

Stirling Castle

Aangekomen aan Loch Lomond, Balloch Castle, begon het te regenen.
Maar als wij zeggen dat het picknick is, dan is het picknick.

Picnic near Balloch Castle

Die avond werd er gedronken, gegeten, gedronken, geproefd.
Een scenario dat ook de volgende dagen door iedereen foutloos gevolgd werd.

’s Ochtends bereidden we in de grootkeuken van het jeugdcentrum een stevig ontbijt — enfin, ik ontbijt niet maar het zag er stevig uit — waarna we het complex afsloten en de sleutels in de brievenbus gooiden, Schotten zijn mensen met een filantropisch kantje.

Garelochhead, Centre 81

En aangezien het elke dag om 16u donker werd, kon je pas ’s morgens zien waar je sliep.

Gare Loch panorama

We maakten het jaar goed van de plaatselijke kruidenier en we reden via Inverarnan naar Glencoe, een locatie u welbekend van deze film.

Selfie

pitstop

Panorama met zon

’s Morgens werden we wakker in het paradijs: Ballachulish.

Waarom ook eens geen panorama

Ja maar, wacht eens even: heb je Haggis gegeten?
Natuurlijk dat, meerdere keren. Zelfs als voorgerechtje:

Haggis

En zoals dat dikwijls gaat met het eten van voedsel: Haggis is fantastisch lekker als het goed is klaargemaakt.

Whisky is ook lekker, dat wisten we al.
Maar om onze uitstap toch enig sérieux te geven, reden we naar The Ben Nevis Distillery.

Op weg naar Fort William

The Ben Nevis Distillery

Ben Nevis Distillery

Maar genoeg cultuur.
Picknick!

panorama terugweg

En dan naar het Oosten, richting Kenmore, Pitlochry.

aperitief

Leaving Kenmore

De laatste dag was een regendag.

regenpanorama

Regen kan behoorlijk onprettig overkomen aan het stuur van een camionette met 9 inzittenden. Maar vooral dat links rijden, ik vrees dat ik het nooit volledig ga beheersen. Het is een stressfactor die ik graag achterwege zou laten bij een volgende trip naar het eiland Britannia.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s