het geboortebos, 6 jaar later

Bij de aanplanting van het allereerste geboortebos, oktober 2009, maakte ik een verslag voor Gentblogt.

Zes jaar later gingen we voor ’t eerst terug naar de Gentbrugse Meersen.
Op zoek naar bos 2008.

Geboortebos 2008

Geboortebos 2008

Geboortebos 2008

Het bos is slechts een fractie van de Gentbrugse Meersen. Na een picknick en een stevige wandeling hebben we nog het blotevoetenpad gedaan. Lang niet zo spectaculair als de Duitse barfusspfade maar wel plezant, want dankzij de regen van de voorbije weken was het pad herschapen in een slijkerige glibberpartij.

Een kabbelend riviertje om op het einde je voeten te wassen, hebben we helaas niet gevonden.

Iets helemaal anders, een gedachte die ik gisteren niet kon loslaten: het begint me steeds vaker vierkant tegen te steken dat Oostakker-Lourdes (waar wij wonen) stilaan het enige stukje Gent is waar nog geen halve hectare openbaar groen te vinden is.

Nochtans, op de officiële stadslijst van de meer dan 50 groene zones (park en/of bos) in Gent, prijkt het “Wandelbos Slotendries”.

Dat het “bos” geen scheet groot is, tot daar aan toe. Maar wat Stad Gent misschien niet weet is dat de belangrijkste toegang — kant grot / Groenstraat — al jaren hermetisch afgesloten is.

wandelbos mon oeil

Het bos is eigendom van een vereniging die het bos van God Zelf gekregen heeft. Het is ofwel iets met de Kindsheid van Jezus ofwel iets met de Onbevlekte Ontvangenis, ik heb geen zin om het op te zoeken. Maar feit is dat de baas van het bos niet kan verdragen dat er kindjes in het bos spelen. Want vlakbij die afgesloten ingang is er een basisschool en zijn er 2 grote Chiro-groepen.

Stel u voor dat zo’n godsvruchtige grotbezoeker, in volle Maria-verering, plots gestoord wordt door wat niet anders kan bestempeld worden dan ergens in de verte het geluid van kinderen die in een bos aan het spelen zijn… de horror!

Advertenties

de stripverhalenmaker

Toen ik haar leeftijd had, in het jaar 1984, was mijn toekomst helder: ik werd Rode Duivel.

“Maar als dat niet lukt, wat dan?”
Hoe bedoel je? Ik word gewoon Rode Duivel.

Lena zegt al sinds de 3e kleuterklas dat ze striptekenaar wordt.

En dan start je in het 4e leerjaar met het thema… STRIPVERHAAL!

Het effect bij Lena was vergelijkbaar met de reactie die je krijgt als je een kind het volgende vraagt: “Zeg, we zitten met een probleem, onze rijst is op. Zouden jullie het heel erg vinden als we frietjes halen?”

de stripverhalenmaker

De evolutie is groot.
In 2013 zagen haar stripverhalen er nog zo uit:

verhaal