Gent, Korenmarkt

HD 400
Korenmarkt, HD 400

Broche
Korenmarkt, Broche

Advertenties

Augustijnvaardeken

Het woonproject Academie, op de site van de voormalige academie en brandweer (dus tussen Academiestraat en Brandweerstraat) (het leven kan soms simpel zijn) is een werf waar ik dagelijks passeer.

Voorafgaand aan de mega-werf, was er vorig jaar een grootschalig archeologisch onderzoek.

Mijn oog viel op het Vaardeken.
Copy-paste:

Interessant is de aanwezigheid van het Vaardeken, een waterloop die dwars over het terrein, als zijtak van de Lieve, naar het noorden loopt. Deze werd in 1902 overkapt, maar moet tot dan toen een belangrijke ader in de vroegere Gentse stad zijn geweest. De oorsprong van dit Vaardeken gaat wellicht terug tot de komst van de Augustijnen die het, ergens in de loop van de 13de-14de eeuw, uitgegraven hebben om het drassige terrein droog te leggen. Waarschijnlijk leert het archeologisch onderzoek ons meer over het Vaardeken en het oorspronkelijke landschap op deze site.

Mijn zoektocht op het internet leverde geen resultaten op.

Toen de werf in 2016 van start ging en het grondwater in oktober plots enorm begon te stijgen, twitterde ik deze vraag naar Stad Gent:

tweet

Geen antwoord.

In januari herhaalde ik gewoon mijn vraag en toen kreeg ik wel antwoord.

antwoord

Zo. Dat is duidelijk. Grondwater.

Ondertussen zijn we 5 maand verder en is het waterpeil nog gestegen:

augustijnvaardeke-4

In de maand februari heb ik hier nog geen beweging gezien, de werf ligt al weken stil. Het 1e woonblok dat daar moet komen is nochtans al volledig verkocht.

Maar wat is dat “Augustijnvaardeken” dan wel?

“Vaardeke(n)” is schoon Gents voor “kanaaltje”, cf. het “de Pauwvaardeken“. Het Augustijnvaardeken liep onder het Augustijnenklooster en dwars door de tuin van de Augustijnen. In 1902 overkapt.

Het Augustijnvaardeken was een shortcut tussen de Lieve en het noorden van Gent. Ik vind niet onmiddellijk een kaart waarop te zien is waar het vaardeken eindigde maar dat was ofwel rechtstreeks in de Blaisantvest ofwel iets eerder en meer waarschijnlijk in het Meerhemkanaal (gedempt tussen 1870 en 1965). Dat Meerhemkanaal was een vertakking van de Leie en liep via Oudburg > Sluizekenpark > Tichelrei > Fratersplein > Kartuizerlaan > Meerhem > Neuseplein en kwam daar uit in de Blaisantvest. Het Meerhemkanaal is beter bekend als Schipgracht en daaruit is later dan de Sassevaart ontstaan en nog later het kanaal Gent-Terneuzen.

UPDATE >> Gevonden! Denk ik.
Op deze kaart van 1796, G. Goethals.

Als ik het vaardeken blauw inkleur, dan ziet dat er zo uit:

augustijnvaardeke-01

En dus komt het uit in het Meerhemkanaal.

De start van het Augustijnvaardeken, de kanaalduiker, kan je nog perfect zien ter hoogte van de Augustijnenkaai:

augustijnvaardeken-3

Die kloostertuin lag niet waar vandaag het klooster is, maar wel achter de voormalige academie en de voormalige meisjesschool > brandweerkazerne. Want de huidige Academiestraat werd pas in 1812 aangelegd (als Zweerdstraat / Rue de l’Épée).

Op onderstaande kaart [1857] zie je perfect de loop van het Augustijnvaardeken tussen Academiestraat en Brandweerstraat, dus ook daar waar de bouwput met grondwater zich vandaag bevindt.

1857

Merk op dat de meisjesschool, de latere brandweerkazerne, toen nog gebouwd moest worden. En dat de academie toen nog veel kleiner was en haar ingang aan de Sint-Margrietstraat had i.p.v. de Academiestraat.

Zeer benieuwd naar het rapport van de archeologen!

La Nouvelle Orléans

Voluit: Sociéte Anonyme Cotonnière Nouvelle Orléans. Een katoenfabriek waar ik met geen woord over rep als ik groepen rondleid in het Rabot, aangezien het gebouw niet op mijn route ligt. Ik beperk me meestal tot Voortman (Texas), de Hemptinne, gebroeders de Smet (La Louisiane).

‘La Nouvelle Orléans’ is gelegen aan de Nieuwevaart, tussen Wondelgembrug en Gaardeniersbrug, dus vlakbij de huidige brandweerkazerne. Iets verderop, richting Wiedauwkaai, staat een gigantisch fabriekscomplex dat er goed op lijkt: Vynckier. Beide fabrieken zijn (deels) ontworpen door architect Serafinus Detaeye, vandaar de overeenkomsten.

Zegt Stad Gent:

In 1990 werd de site (Nouvelle Orléans) verkocht aan de Brusselse projectontwikkelaar Immoperel. Verschillende delen van de fabriek kwamen leeg te staan. Verval trad in en de stookplaats, de machinekamer, de paardenstal en één van de katoenloodsen werden zonder vergunning gesloopt. De sloop van het Manchestergebouw werd net op tijd een halt toegeroepen. Op 3 januari 1995 werden het Manchestergebouw, de kantoorgebouwen uit 1896 en 1907, de schoorsteen en de oude katoenloodsen beschermd als monument.

Hieronder in oranje aangeduid: de onderdelen die sinds 1995 beschermd zijn. Sinds 2006 volledig eigendom van Stad Gent.

FNO

Zegt Onroerend Erfgoed:

Voormalige katoenspinnerij en -twijnderij, zogenaamd “La Nouvelle Orléans”. Opgericht in 1896 ten westen van de oude Lieve. In 1899 uitgebreid met een nieuw gebouwencomplex van vier bouwlagen voor de self-acting spinnerij. Verdere uitbreiding met nieuwe spinnerij in 1905. In 1957 fusie met jutespinnerij De Waele-Rothlisberger en oprichting van “Filature Nouvelle Orléans”, in 1972 opgenomen bij UCO.

Niet dat er voordelen zijn aan een mislukte oogoperatie… maar misschien ben ik wel een bord gepasseerd waarop staat dat ik de site onder geen beding mag betreden.

Het fabrieksgebouw is (gedeeltelijk) beschermd, al is die status nog niet meteen af te leiden uit mijn foto’s.

FNO (Filature Nouvelle Orléans)

FNO (Filature Nouvelle Orléans)

FNO (Filature Nouvelle Orléans)

FNO (Filature Nouvelle Orléans)

FNO (Filature Nouvelle Orléans)

FNO (Filature Nouvelle Orléans)

FNO (Filature Nouvelle Orléans)

[meer foto’s]

Vandaag spreken we over de FNO-site, de afkorting van ‘Filature Nouvelle Orléans’ en één van de deelprojecten van Het Getouw.

Eind 2015 kreeg Stad Gent het mandaat om voor die FNO-site een selectieprocedure te starten voor een private partner. Die firma moet niet alleen de zwaar verwaarloosde gebouwen restaureren maar zal ook een privaat woonproject ontwerpen, financieren en realiseren.

Het ruikt er al een beetje naar Bontinck.

Onthoofdingsbrug / Hoofdbrug / Rekelingestraat (en een gebouw op de achtergrond)

Vandaag alles te voet gedaan, ik zou dat eigenlijk meer moeten doen.
(eventueel met mensen erbij… en dan hier en daar eens stoppen om wat uitleg te geven)

Het grootste voordeel: ik heb sinds lange tijd nog wat foto’s kunnen nemen.
Leve de onthaasting!

Hoofdbrug

Terneuzenlaan

Als de wind een keer goed zit, dan laat ik met veel plezier het (ter)Neuseplein links liggen en fiets ik langs de Terneuzenlaan over het Tolhuisdok (spoorwegbrug) richting Buitensingel naar de Gaardeniersbrug en zo naar de stad.

Terneuzenlaan

Terneuzenlaan

spoorwegbrug

Toen ik in de Vorkstraat woonde — lang geleden — was de Muide nog een oord van verloedering en vuile manieren. Maar mocht iemand vandaag op het idee komen om daar iets te openen — een paleo-restaurant of een koffie-chillax-ding voor macbookbaarden of een repair-cafe voor fixies en basketsloefkes — dán zou de Terneuzenlaan hipper zijn dan de hipste shizzle in het ganse hipsterland.

Terneuzenlaan, Gent

Terneuzenlaan, Gent

Gelukkig is het vandaag niets meer dan een heel fijne plek om te fietsen. Maar het heeft geen haar gescheeld of de Terneuzenlaan was een invalsweg voor de klanten van het Outlet Center. (dat er dus nooit gekomen is)

Terneuzenlaan

Terneuzenlaan, Gent

Bovenstaand huis uit 1905, ik kan daar naar blijven kijken.

Architect: Geo Henderick. Dit was een directeurswoning voor scheepsbouwer Beauval. Stijl: (nieuwe) Art Nouveau (minder floraal, meer geometrisch dan de vroege Art Nouveau), aankondiging van Art Deco. En die parabolische topgevels zijn typisch voor Geo Henderick.

Mijn eerste (bewuste) kennismaking met de architectuur van Geo Henderick was 3 jaar geleden (in het basisjaar Gids / Reisleider) in de Gordunakaai waar zijn eigen art-deco woning staat. Toen wist ik nog niet dat één van mijn favoriete Gentse gebouwen ook door hem ontworpen was: het hoekgebouw waar nu Simon Says is, voormalige woning Verniers (hoek Sluizeken – Oudburg).

Alleen al in mijn eigen woonomgeving staan meerdere ontwerpen van Henderick: deze woning aan de Potuit, deze villa in de Rozebroekstraat, deze villa in het Gustaaf Carelshof.

Na de Eerste Wereldoorlog evolueerde de stijl van Henderick naar het modernisme van de Amsterdamse School. Cine Rex, ook van Henderick!

De lijst is ontzettend lang.

Een Geo-Henderick-rondleiding (fietstocht) uitwerken? ik schrijf het bij op mijn to-do-lijst!

street art

Een GooglePlus pagina waar ik dagelijks eens ga piepen: Street Art.
Soms staan er machtige kunstwerken op.

In Gent is alleen al het Graffiti-straatje (Werregarenstraat) de moeite om minstens een keer per maand te passeren. Steeds nieuwe dingen.

Werregarenstraat

Mandela, Werregarenstraat, Gent

Wel jammer van de taggers, vind ik. (maar dat hoort erbij)

Werregarenstraat, Gent

Vanuit het Hof van Ryhove ziet dat er zo uit:

Werregarenstraat, Gent

In het Hof van Ryhove zelf hangt ook street art aan de muur.

Hof van Ryhove, Onderstraat, Gent

Het kunstwerk helemaal rechts op bovenstaande foto is een klein beetje nsfw, dus plak ik deze foto achter een link.

Los van het plannetje bij die Concrete Canvas Tour, denk ik dat de Noord-Oost-rand van Negenduust veruit de meeste graffiti spots heeft. (alleen al in de Oude Dokken kan je een hele graffiti-wandeling doen)

En dagelijks passeer ik Christiaan Huygens op weg naar huis:

Christiaan Huygens

Een aantal foto’s uit de onmiddellijke omgeving van Nieuwland:

Streetart, Nieuwland, Gent

Streetart, Nieuwland, Gent

Bomastraat

Désiré Fiévéstraat

Désiré Fiévéstraat

graffiti in de kraankindersstraat

graffiti in de kraankindersstraat

De Ontsnapping

De Ontsnapping, Kraanlei

Het wil maar niet lukken om daar eens deftig te geraken, op die expo over de Gentse Zesdaagse in het Huis van Alijn.

Huis van Alijn, Kraanlei, Gent

Maar de tentoonstelling loopt nog tot de paasvakantie, er is nog tijd.

Aangezien de Kraanlei nog het enige alternatief is voor de Lange Steenstraat (verboden voor fietsers) en voor de Langemunt (verboden voor fietsers), heeft Fietsstad Gent deze straat mooi heraangelegd… met dezelfde kasseien die er vroeger ook al lagen. Daarom passeer ik nu dagelijks voorbij het reklaambord van de expo over de Zesdaagse, namelijk het kunstwerk ‘De Ontsnapping’ op de Leie.

Het werd 2 jaar geleden bedacht door kunstenaar / wielerliefhebber Erik Nagels, voor de 100e verjaardag van de Ronde van Vlaanderen. Het kunstwerk is gebaseerd op die plastieken coureurs die je vroeger kon sparen door het juiste merk waspoeder te kopen.

Wie deze renners nog wil zien, zal zich moeten haasten want binnen 14 dagen zullen ze definitief ontsnapt zijn.

de katoenfabriek van Decathlon

In Gent geniet Ferdinand Dierkens wereldfaam als architect van Vooruit, Bond Moyson, ‘Ons Huis’. Maar vlakbij ‘Mijn Huis’ staat ook een gebouw van Dierkens: de katoenfabriek van Decathlon.

Katoenspinnerij van de Verenigde Spinnerijen en Weverijen, Decathlon,Vliegtuiglaan, Gent

Vorige vrijdagavond zat ik naast een luidruchtige doch sympathieke groep jongeren op de trein van Eeklo naar Gent. Toen we dit gebouw passeerden, zei een meisje: “Ik vind dat een mega zot gebouw!” De anderen gaven het meisje gelijk. Want meisjes hebben altijd gelijk.

Dit gebouw van Weba, waarvan het schoonste stuk verhuurd is aan Decathlon, is één van de socialistische nijverheidsgebouwen: een katoenspinnerij van de ‘Coöperatieve Verenigde Spinnerijen en Weverijen’.

Het groot succes van het Gentse socialisme werd eind 19e en vooral begin 20e eeuw vertaald in het coöperatief kopiëren van kapitalistische karweien: het warenhuis op de Vrijdagmarkt kwam hier al ter sprake, de woonmaatschappij of de Bank van de Arbeid nog niet. Maar ook het inzicht dat je als arbeidersbeweging maar beter zelf fabrieken kan beginnen bouwen in plaats van uitgebuit te worden door kapitalistische katoenbaronnen, is een idee uit die tijd.

Dit manchestergebouw is er duidelijk één van de tweede generatie. Niet te vergelijken met de woeste massieve blokken zoals de katoenspinnerij ‘Filature à l’étage’ van Jules de Hemptinne aan de Opgeëistenlaan — een manchestergebouw uit 1853. Nee, deze chique fabriek op de hoek Vliegtuiglaan / Afrikalaan werd pas gebouwd in 1922, dus driekwart eeuw later.

De traptoren / circulatietoren lijkt eerder een kasteeltoren.

Katoenspinnerij van de Verenigde Spinnerijen en Weverijen, Decathlon,Vliegtuiglaan, Gent

Sinds 1985 is het gebouw eigendom van WEBA.

armilaarsfeer / armillairsfeer

Onlangs passeerde hier het huis ‘De Passer’ (Wolfstraat) en bovenop dat gebouw staat een ‘armillairsfeer’. In van Dale staat het woord ‘hemelglobe’ maar die term wordt zelden gebruikt als het over architectuur gaat.

armillairsfeer, De Vijf Helmen, Korenlei, Gent

Volgens de verklarende woordenlijst van het boek ‘Gids voor architectuur in Gent’ (Dirk Laporte en Livia Snauwaert) is een ‘armilaarsfeer’ het volgende:

Bolvormig (smeedijzeren) gevelornament dat de wereldbol (met de meridiaan, de evenaar, de keerkringen, de poolcirkels en de dierenriem) voorstelt en vanaf de 18e eeuw vaak wordt gebruikt door de rijke burgerij om wereldse kennis te etaleren.

Bovenstaande armillairsfeer staat op het fronton van ‘De Vijf Helmen’, het huis op de hoek Korenlei / Drabstraat.

armillairsfeer, De Vijf Helmen, Korenlei, Gent

De naam van dit gebouw komt van brouwerij ‘De Vijf Helmen’, een brouwerij die hier gevestigd was vóór dit huis in 1765 gebouwd werd. Architect: David ’t Kindt. Stijl: late Lodewijk XV.

Het is moeilijk om in Gent rond te lopen en geen gebouwen van David ’t Kindt te zien. Om in de armilaarsfeer te blijven: vanop de Vrijdagmarkt / Kammerstraat zie je ook de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde in de Koningstraat. Architect: David ’t Kindt.

Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde, Koningstraat, Gent

Nog een kort berichtje aan de meelezende Lokeraar: David ’t Kindt is ook de architect van uw stadhuis. (en nu moogt ge 3 keer raden welk ding er bovenop het stadhuis van Lokeren staat)

het rabot

Heb ik hier al iets verteld over het Rabot?
Ik dacht het niet.

Toen we vier jaar geleden met het werk moesten verhuizen van de fabriek van Carels (Dok Noord) naar de fabriek van de Hemptinne, vond ik dat eerder niet grappig. Ik was redelijk verknocht aan de dokken en ben nog steeds keihard van plan om heel veel geld te sparen en daar ooit iets van huisvesting te kopen. Want in heel Gent en omstreken is er geen cooler project dan dat van de Oude Dokken.

Maar het Rabot! Ik ben het Rabot gaan beminnen.
Zoals ik ook de Brugse Poort en de Muide liefhad toen ik er woonde.

tram 24 Rabot

Onderstaande foto vat mijn beeld van het Rabot heel mooi samen: een nieuw aangelegd park met op de voorgrond een dagelijks nieuwe portie sluikstort en in de achtergrond wat industrieel erfgoed.

Nieuwe Molens

Want hier kan je de Industriële Revolutie nog ruiken.
Al valt dat gelukkig niet letterlijk te nemen wat deze gasklokken betreft:

Gasmeters

Voortman (Vogelenzang) is een grensgeval: Rabot of geen Rabot?

Voortman, Vogelenzang

rabot

Ik zeg: Rabot.

En aan de overkant: Vynckier, Nieuwe Vaart.

Nieuwe Vaart

Stukjes UCO – de Hemptinne in de buurt van de Opgeëistenlaan:

Opgeëistenlaan

de eerste steen

Filature du Rabot. Van toen de Bloemekenswijk nog Rabot was.

Filature du Rabot

En verder…

Nieuwe Vaart

Roland Van Campenhout op ne velo.

Gaardeniersbrug. Roland op de velo.

Maar ik stel voor dat ik de komende weken / maanden af en toe iets ga vertellen over de afbraak van de woontorens of het project Tondelier en de Nieuwe Molens. Of over het nieuwe Rabotpark en het gerechtsgebouw, over Toreke en de Sint-Jozefskerk, over het Rabotmonument en de Lieve, de Wondelgemstraat enzovoort.

En over waarom de nieuwe tramstelplaats het zonder tramstellen moet stellen.

Ik heb alvast een aantal foto’s genomen.

provinciehuis

Over de provincie gesproken. In de kuip van Gent staat het gigantische Provinciehuis (nauwelijks 20 meter verwijderd van het Geeraard de Duivelsteen). Dat gebouw is zo imposant dat de meeste mensen er voorbij lopen zonder op te kijken, dat komt natuurlijk omdat het voor een groot stuk zit ingesloten.

Provinciehuis

Provinciehuis

Dit Gouvernemenstgebouw beslaat bijna de volledige oppervlakte tussen François Laurentplein, Henegouwenstraat, Gouvernementstraat en Jodenstraat. Het is een zeer jong gebouw (1957) want het kwam ter vervanging van het vorige provinciehuis dat de Duitsers in 1944 bewust hebben afgebrand omdat ze toen werden uitgewezen.

Provinciehuis

Het ontwerp is van Valentin Vaerwyck en Jean Hebbelynck. 2 architecten, 2 goeie vrienden. (om in de sfeer van brandstichting te blijven: Hebbelynck heeft het volledige archief van zijn vriend Vaerwyck verbrand na diens dood, op uitdrukkelijk verzoek van Vaerwyck zelf)

De hoofdingang is in de Gouvernementstraat, de voormalige Opperscheldestraat. Die 2 arduinen reliëfs stellen — denk aan gelijkaardige figuren boven de poort van de Vismijn — de Leie en de Schelde voor. Hetgeen er mij aan doet denken dat onder Napoleon hier het Scheldedepartement zat, Département de l’Escaut, de voorloper van de huidige provincie Oost-Vlaanderen.

Provinciehuis

De reliëfs zijn van Geo Verbanck. (in Gent kan het al een keer gebeuren dat een 20e-eeuws beeldhouwwerk / reliëf van Geo Verbanck is)

Man met baard = Schelde.

Provinciehuis

Vrouw zonder baard = Leie.

Provinciehuis

een heel raar gemeentehuis

Bijna elke dag fiets ik er voorbij: het gemeentehuis van Sint-Amandsberg van toen Sint-Amandsberg nog een gemeentehuis nodig had.

Bouwjaar: 1883.

Sint-Amandsberg, gemeentehuis

Ik vind dat een heel speciaal gebouw. Ook omdat het er zo ongemeentehuis uitziet. De stijl doet denken aan de ontelbare neogotische kerkgebouwen, ik heb trouwens lang gedacht dat het gewoon de hoofdkerk van Sint-Amandsberg was. En dat is een beetje dom want die kerk staat geen 25 meter voorbij dit gebouw, in de Visitatiestraat.

Het ontwerp is van Modeste de Noyette, een architect met een groot oeuvre. Veel kerken, veel scholen, veel gemeentehuizen: niet alleen dat van Sint-Amandsberg, ook het gemeentehuis van Melle, Destelbergen, Wetteren.

In Gent is hij toch vooral bekend van de Leopoldskazerne, nog zo’n gebouw waar je echt niet naast kan kijken. In 2014 en 2015 heb ik les gevolgd in de Leopoldskazerne maar ik durfde er nooit foto’s nemen omdat er altijd wel ergens een gecamoufleerde meneer stond toe te kijken.

De nog aanwezige soldaten zijn al een hele tijd bezig met verhuizen want de provincie heeft het gebouw gekocht en investeert er in een “publiek-private samenwerking”.

Via de website van Vlaamse Bouwmeester vond ik de projectomschrijving van de Leopoldskazerne. De ambities voor dit project zijn glashelder, dus ga ik er af blijven en doe ik van copy-paste

Binnen een vooropgesteld maximumbudget, centralisatie van beleid en alle provinciale diensten met het oog op kostenbesparende effecten, in een doordacht functioneel geheel met ‘provinciale’ uitstraling en identiteit, binnen een globale architecturale en stedenbouwkundige sitebenadering, met aandacht voor dialoog tussen historische context en (ver)nieuwbouw inclusief implementatie van maximaal mogelijke duurzaamheidaspecten en passend binnen een ruimer kader ivm ‘Nieuwe Werken’ principes voor de administratie.

Napoleon de Pauwvertakking

De naam van dat stukje water tussen Dampoort en Portus Ganda, dus het kanaal(tje) met de Schoolkaai aan spaanskasteelzijde en de Hagelandkaai aan verkeersdoorstroomzijde.

Echte Gentenaars noemen dit water het de Pauwvaardeken.

Een verwarrende naam. Want het kanaal werd niet genoemd naar Napoleon de Pauw, wél naar zijn vader Napoleon-Liévin de Pauw.

Wat opvalt is de sluis ter hoogte van de zwaaikom (Dampoort), die wordt niet meer gebruikt.

Zo zag de sluis er deze week uit.

Napoleon de Pauwvertakking

Napoleon de Pauwvertakking

In 2012 nam ik er deze foto’s:

track, Tadashi Kawamata, Dampoort, zwaaikom

track, Kiosko, Hagelandkaai

Het is een buurt waar je met toeristen niet zo snel zal passeren. Zelfs als de mensen die je aan station Gent Sint-Pieters moet ophalen per abuis zijn afgestapt in station Gent-Dampoort en in paniek opbellen dat je ze daar moet komen halen, zelfs dan zal je gewoon de ring oversteken naar de Sint-Baafsabdij en dus niet langs de Schoolkaai of Hagelandkaai passeren. Tenzij de groep een thematische wandeling had geboekt met als onderwerp “Wie was Napoleon de Pauw en waarom werd hij in godsnaam vertakt?”

Over dit kanaal ligt ook een venijnig brugje, de Napoleon de Pauwbrug, bij de Gentse fietsers gekend als het steile kasseibrugje dat de woessies onderscheidt van de poessies.

Maar genoeg over mezelf, tijd voor Roa!

Alleen al voor ROA maak ik vaak een ommetje via de Hagelandkaai. Op de hoek met de Bastionstraat staat één van zijn oudste (en bekendste) Gentse werken.

ROA, Bastionstraat

ROA, Bastionstraat

ROA, Bastionstraat

Ik ben fan van het eerste uur. En het doet mij veel plezier dat Stad Gent het belang van zijn kunstwerken heeft ingezien.

Bij Visit Gent kan je trouwens een magnifieke Streetart (fiets)route, de Concrete Canvas Tour, halen. (wie een printer heeft: dit is de pdf)

Vlaanderen Vakantieland heeft er zelfs een schone reportage over gemaakt.

Het is erg maar ik heb die route nog nooit gedaan. Ik zal die route dan een keer doen en er dan een blogje over schrijven. (het staat op plaats 783 van mijn to-do-lijstje)

huizen van Semey

Maar als je daar dan toch bent, op de Vrijdagmarkt, dan zou het zonde zijn om geen blik te werpen in de Baudelostraat en de Wolfstraat.

Eclectiek!

Baudelostraat

De meeste huizen werden ontworpen door Jacob Gustaaf Semey. Niet alleen bouwmeester maar ook cultuurpolitiek geëngageerd. Zelfs zo actief dat hij na de Eerste Wereldoorlog zijn eigen woning in de Wolfstraat — huis ‘De Passer’, bouwjaar 1906, zie foto — moest verlaten en met zijn gezin naar Nederland moest vluchten.

De Passer (Jacob Gustaaf Semey)

Het opvallendste aan de gevels in de Baudelostraat zijn de (stoute) Vlaemsche spreuken.

Baudelostraat

Baudelostraat

Alleen al in de Heirniswijk (Vlaamsekaai) ontwierp Semey meer dan 200 woningen. Veel huizen werden afgebroken maar ook veel huizen bleven bewaard. Je zou daar echt eens moeten gaan flaneren als het autoloze zondag is.

Gelukkig is het in Google Street View elke dag autoloze zondag:

Vlaamsekaai

de haan

Ons Huis / Bond Moyson. Een imposant gebouw op de plek waar je ooit op corporatieve wijze kon winkelen in de ‘Groote Magazijnen’.

Bond Moyson

Er zijn ook lekkere frieten van frietchinees Jozef.

Frituur Jozef

En een haan begot!

Bond Moyson, de haan

Er wordt al een eeuwigheid beweerd dat Edward Anseele die haan ooit cadeau kreeg van de Waalse metaalmannen. Maar dat is wellicht een stadslegende.

De haan is de allegorie van de socialistische dageraad. Het licht! Want het moet niet altijd God zijn, toch niet in Gent.

De haan spreekt. Hij zegt: “Ontwaakt, gij verworpene der aarde. En steekt rap uw papieren in de brievenbus, zodat ge met alles in orde zijt.”