Sint-Jozefskerk

Gisteren vond de allerlaatste eucharistieviering plaats in de Gentse Sint-Jozefskerk, een kerk die me nauw aan ’t hart ligt.

De toekomstige invulling is onduidelijk.

Toen ik in het schooljaar 2015-2016 de Rabotwijk koos als afstudeer-rondleiding in de opleiding voor stadsgids, was het overlijden van pastoor Koen Blieck nog een diepe wonde voor de Rabotiens.

Drie jaar later is hij nog niet vergeten.

Koen Blieck

Ondertussen is er al een Koen Blieckplein in de (toekomstige) Tondelierwijk.

Sint-Jozefskerk, Wondelgemstraat, Gent

Vandaag lijkt de Sint-Jozefskerk een anomalie in de Wondelgemstraat. De huidige Rabotbewoners die gelovig zijn, gaan eerder naar één van de 4 moskeeën in deze wijk. Binnenkort zelfs 5, want naast de Marokkaanse moskee (Elyzeese velden), de Pakistaanse moskee (Victor Frisstraat), de Turkse moskee (Rietstraat) en de Tsjetsjeense moskee (Wondelgemstraat) komt de grootste moskee van Vlaanderen, de ‘Groene Moskee’, in de Gebroeders De Smetstraat.

Een moskee wordt het al zeker niet, die nieuwe invulling van de ontwijde Sint-Jozefskerk. Een buurtcentrum is de huidige piste.

Ik had veel verwacht van het circulatieplan vorig jaar. Ik verklaar me nader: de straten rondom de kerk, ‘Bij Sint-Jozef’, zouden een fantastisch gezellig verkeersvrij plein kunnen vormen in het hart van de Rabotwijk. In mijn ogen is dat iets waar deze buurt nood aan heeft.

Maar het zijn de buurtbewoners zelf, in het bijzonder de (Turkse) handelaars, die ervoor gelobbyd hebben om in alle straten zo veel mogelijk autoverkeer te behouden.

“De mens, ge kunt gij daar niet aan uit.” (Gerard Walschap)

Advertenties

het rabot

Heb ik hier al iets verteld over het Rabot?
Ik dacht het niet.

Toen we vier jaar geleden met het werk moesten verhuizen van de fabriek van Carels (Dok Noord) naar de fabriek van de Hemptinne, vond ik dat eerder niet grappig. Ik was redelijk verknocht aan de dokken en ben nog steeds keihard van plan om heel veel geld te sparen en daar ooit iets van huisvesting te kopen. Want in heel Gent en omstreken is er geen cooler project dan dat van de Oude Dokken.

Maar het Rabot! Ik ben het Rabot gaan beminnen.
Zoals ik ook de Brugse Poort en de Muide liefhad toen ik er woonde.

tram 24 Rabot

Onderstaande foto vat mijn beeld van het Rabot heel mooi samen: een nieuw aangelegd park met op de voorgrond een dagelijks nieuwe portie sluikstort en in de achtergrond wat industrieel erfgoed.

Nieuwe Molens

Want hier kan je de Industriële Revolutie nog ruiken.
Al valt dat gelukkig niet letterlijk te nemen wat deze gasklokken betreft:

Gasmeters

Voortman (Vogelenzang) is een grensgeval: Rabot of geen Rabot?

Voortman, Vogelenzang

rabot

Ik zeg: Rabot.

En aan de overkant: Vynckier, Nieuwe Vaart.

Nieuwe Vaart

Stukjes UCO – de Hemptinne in de buurt van de Opgeëistenlaan:

Opgeëistenlaan

de eerste steen

Filature du Rabot. Van toen de Bloemekenswijk nog Rabot was.

Filature du Rabot

En verder…

Nieuwe Vaart

Roland Van Campenhout op ne velo.

Gaardeniersbrug. Roland op de velo.

Maar ik stel voor dat ik de komende weken / maanden af en toe iets ga vertellen over de afbraak van de woontorens of het project Tondelier en de Nieuwe Molens. Of over het nieuwe Rabotpark en het gerechtsgebouw, over Toreke en de Sint-Jozefskerk, over het Rabotmonument en de Lieve, de Wondelgemstraat enzovoort.

En over waarom de nieuwe tramstelplaats het zonder tramstellen moet stellen.

Ik heb alvast een aantal foto’s genomen.